جغرافیای محمد حسین احسانی
درباره وبلاگ


محمد حسین احسانی دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا با گرایش مطالعات ناحیه ای از دانشگاه شهید بهشتی تهران در سال 1374ودبیر جغرافیای متوسطه ( دوره دوم ) شهرستان سمنان علاقه مند به مباحث جغرافیا و آموزش این رشته هستم .امیدوارم این وبلاگ راهی به سوی یادگیری و گسترش دانش جغرافیا باشد.

مدیر وبلاگ : محمد حسین احسانی

                                         به نام خدای معلّم

                               به مناسبت گرامیداشت روز و هفتۀ معلّم

نگاه کوته ‌بینانه  به معلّم برای جامعه یک خسارت است، این را باید مانع شد. نگاه به معلّم باید نگاه تکریم آمیز باشد. (مقام معظم رهبری)

معلّمی یعنی کوه ، دریا و نسیم، معلّم باید صلابت کوه، عمق و شکوه دریا و لطافت نسیم داشته باشد.

اگر کلاس‌های درس را از جهان منها کنند، باقی ماندۀ جهان، جهنّم است.

دو روز دنیا بهشت می‌شود، اگر یک روز بیاموزی و روز دیگر بیاموزانی.

همه چیز و هم گاه معلّم هست، ما دانش آموزان بازیگوشی هستیم!

هر کس به اولین معلّم هستی - خدا - گوش نسپارد، شیطان آخرین معلّم او خواهد بود.

خداوند، اول معلّم بشر است. 113 درسش با رحمت آغاز گشته است و تنها یک درسش با غضب.

درسی که تنها آن را حفظ کنی درس نیست ، درس آن است که تو را حفظ کند.

همواره ببین علم را از که می آموزی، چه می‌آموزی، چرا می‌آموزی و چه قدر جان را به آن می‌افروزی.

معلّم خود ساز و دیگر پرور است.

شاگردان بیش از آن که به انتقاد نیازمند باشند. به مُدل‌های خوب احتیاج دارند.

وقتی معلّم جاذبه دارد جاذبه‌ای ناشی از صفات حمیده و کمالات دیگر نوبت به خشونت نمی‌رسد و دستی که به مردم زمان گُل تعارف می‌کند لااقل خودش همیشه بوی عطر می‌دهد.

ظلم است معلّم را شمع بدانیم. شمع را می‌سازند، تا بسوزد، معلّم می‌سوزد تا بسازد.

معلّم باغبانی است که سخاوتمندانه بذر عمرش را در کلاس می‌افشاند تا رویش و شکفتن نسل فردا را شاهد باشد.

معلّم‌های ما بر یک دسته تقسیم می‌شوند: همۀآن‌ها که به ما چیزهایی آموخته‌اند، از درس یا زندگی یا هردو، از یک کلمه، تا همۀ جهان.

12 اردیبهشت یکی از 365 روزی است و هفتۀ معلم یکی از 52 هفته‌ای است که ما می‌توانیم محبت و قدردانی خود را نسبت به آن‌ها ابراز کنیم از یک شاخۀ گل، یک کتاب، ... و یک نامه.

هدیه‌ای که می‌دهیم یک نماد است، یک نشانه به ویژه آن نامه! که در آن می‌توانیم به معلّمان خود وعده دهیم که با تلاش بسیار در این اردیبهشت زیبا قدر تلاششان را می‌دانیم و مُدام درس می‌خوانیم و بر این عهد اردیبهشتی، پا برجا می‌مانیم.

عجب روزگاری است، چه معاملۀ شیرینی! بهترین هدیه به معلّم، درس خواندن است. آموختن کامل چیزی که او آموزش داده است.

و آن وقت، این خود ما هستیم که از شادمانی او بهره‌مند می‌شویم.

هم به دیدن لبخندش، هم به دیدن کارنامه، لبخند معلّم و کارنامۀ ما، درخشان باد.

بقیه در ادامه مطلب



ادامه مطلب


نوع مطلب : پندنامه، دانستنی ها، 
برچسب ها : گرامیداشت روز و هفتۀ مبارک معلم،
لینک های مرتبط :


پیوندهای روزانه
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
")}style="display:none">

ابزار وبلاگ

تماس با ما





Powered by WebGozar

جغرافیای محمد حسین احسانی